"Ο Πούτιν καίει γέφυρες": Ο πρόεδρος έχει πατήσει τον κάλο των δυτικών ελίτ - Triklopodia

"Ο Πούτιν καίει γέφυρες": Ο πρόεδρος έχει πατήσει τον κάλο των δυτικών ελίτ - Triklopodia
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν – RIA Novosti, 1920, 02.10.2022. © RIA Novosti / Grigory [...]
ΔΙΕΘΝΗ. - 2 Οκτ 2022 - 12:44
Το διάβασαν:67
Υποστηρίξτε το triklopodia με μια δωρεά για ανεξάρτητη ενημέρωση

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν – RIA Novosti, 1920, 02.10.2022.

© RIA Novosti / Grigory Sysoyev

Διαβάστε ria.ru

Ο Ουκρανός πολιτικός επιστήμονας Vladimir Kornilov



“Ο Πούτιν καίει γέφυρες” – αυτή είναι η αντίδραση των δυτικών μέσων ενημέρωσης στα ιστορικά γεγονότα που συνδέονται με την επιστροφή των περιοχών Donbass και Novorossiya στη Ρωσία. Αν έπρεπε να περιγράψουμε αυτή την αντίδραση με λίγες λέξεις, ο φόβος, ο θυμός και η αδυναμία θα ήταν οι καλύτερες. Και όλα αυτά πρέπει να πολλαπλασιαστούν με τη ρωσοφοβία που ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανέφερε αρκετές φορές στην ομιλία του.

Φαίνεται ότι εδώ και μήνες γίνεται λόγος για προετοιμασία δημοψηφισμάτων στις τέσσερις περιοχές που κάποτε αποτελούσαν μέρος της Ουκρανίας. Φαινόταν ότι τα δημοψηφίσματα τα   είχαν από καιρό καταραστεί στη Δύση και υποσχέθηκαν να αγνοηθούν. Όμως η τελική επιλογή των κατοίκων αυτών των περιοχών και η αποδοχή τους από τη Ρωσία φαίνεται να εξέπληξε τους δυτικούς σχολιαστές. Κατά πολλούς τρόπους, οι δικές τους μπραβούρες- αναφορές από τις γραμμές του μετώπου για τη “μεγάλη αντεπίθεση της Ουκρανίας” έπαιξαν ένα σκληρό αστείο μαζί τους. Κάποιοι δημοσιογράφοι μέσα στον προπαγανδιστικό τους παροξυσμό ήταν τόσο πρόθυμοι να πείσουν το ακροατήριο ότι “η Ρωσία έχει ηττηθεί” που κατέληξαν να το πιστέψουν και  οι ίδιοι.

Η ψυχρολουσία γι’ αυτούς ήταν η ομιλία του Πούτιν, η οποία, απροσδόκητα για πολλούς Ευρωπαίους και Αμερικανούς αναλυτές, δεν αφορούσε τόσο την Ουκρανία όσο τα σημεία ρήξης της ίδιας της δυτικής κοινωνίας και το μη αναστρέψιμο των παγκόσμιων αλλαγών στις διεθνείς σχέσεις. Είναι σαφές ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι μια πληγή για τις ελίτ και τον Τύπο που τις υπηρετεί. Αυτό γίνεται αντιληπτό τουλάχιστον από την αντίδραση των δημοσιογράφων: προσπαθούν να αντικαταστήσουν την παντελή απουσία ανάλυσης της ομιλίας με συναισθήματα.

Για παράδειγμα, ο Σον Γουόκερ, ο ανταποκριτής του Guardian στην Ανατολική Ευρώπη, ο οποίος εργάστηκε στη Μόσχα για πολλά χρόνια πριν μπει στον κατάλογο των ανεπιθύμητων προσώπων στη Ρωσία, γράφει τώρα προσβλητικά: “Η ασυνάρτητη ομιλία του Ρώσου ηγέτη εστιάζει στις δυτικές αμαρτίες, αλλά αφήνει αναπάντητα βασικά ερωτήματα για την Ουκρανία. Αλήθεια, στην πραγματικά ασυνάρτητη στήλη του ο Walker μπόρεσε να διατυπώσει μόνο ένα ερώτημα, το οποίο, κατά τη γνώμη του, έμεινε αναπάντητο: σε ποια σύνορα οι περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα θα αποτελέσουν μέρος της Ρωσίας;

Αυτό δείχνει για άλλη μια φορά ότι ακόμη και εκείνοι που στη Δύση θεωρούνται “αναγνωρισμένοι ειδικοί για τη Ρωσία” είναι εντελώς ανίκανοι να σκεφτούν λογικά όταν πρόκειται για εμάς και δεν μπορούν να διαβάσουν τα προφανή και σαφή μηνύματα που τους στέλνει η Μόσχα. Αν ήταν ικανοί και πρόθυμοι, θα μπορούσαν να είχαν κατανοήσει μια απλή αλήθεια που αποτελεί κόκκινο νήμα που διατρέχει τις ομιλίες του Ρώσου προέδρου από την έναρξη της ειδικής επιχείρησης.

Πριν καν αρχίσει, ο Πούτιν απάντησε ξεκάθαρα σε ερωτήσεις σχετικά με τα σύνορα των τότε αναγνωρισμένων δημοκρατιών του Ντονμπάς: “Τις αναγνωρίσαμε, πράγμα που σημαίνει ότι αναγνωρίσαμε όλα τα θεμελιώδη έγγραφά τους, συμπεριλαμβανομένου του Συντάγματος. Και το σύνταγμα καθόριζε τα σύνορα εντός των περιφερειών Ντονέτσκ και Λουχάνσκ την εποχή που αποτελούσαν μέρος της Ουκρανίας.

Θα πρέπει επίσης να σας υπενθυμίσουμε ότι ο Ρώσος πρόεδρος υπέγραψε διατάγματα για την αναγνώριση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας αυτών των περιοχών την ημέρα πριν από την υπογραφή των ιστορικών συνθηκών με τις περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα. Δηλαδή, η αρχή που επεκτείνεται στην άποψή μας για τα σύνορα της DPR και της LPR είναι κοινή για άλλους διοικητικούς σχηματισμούς που αναγνωρίζονται από τη Μόσχα.

Ωστόσο, η φράση-κλειδί που είπε ο Πούτιν (αλλά δεν ακούστηκε εγκαίρως ούτε στο Κίεβο ούτε στη Δύση) σχετικά με το θέμα αυτό τότε, κατά την έναρξη της ειδικής μας επιχείρησης, ήταν η εξής: “Όλα τα αμφισβητούμενα ζητήματα θα επιλυθούν μέσω διαπραγματεύσεων”. Στις διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ γειτονικών κρατών καθορίζονται τα ζητήματα καθορισμού  και οριοθέτησης των μεταξύ τους κρατικών συνόρων. Και η Μόσχα ήταν έτοιμη γι’ αυτό από την αρχή. Στη συνέχεια έγινε σαφές: στον Ζελένσκι προσφέρθηκε, αφού η Ρωσία αναγνώριζε τη DPR και την LPR, να αποσύρει απλώς τα στρατεύματά της από τις περιοχές αυτές. Αλλά εκείνος αρνήθηκε. Σε αυτό τον προειδοποίησαν επίσης: περαιτέρω, οι όροι της Ρωσίας θα γίνουν πιο σκληροί. Έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση.

Στην ιστορική του ομιλία, λοιπόν, ο Πούτιν είπε συγκεκριμένα: “Καλούμε το καθεστώς του Κιέβου να σταματήσει αμέσως τα πυρά, όλες τις εχθροπραξίες, τον πόλεμο που εξαπέλυσε το 2014 και να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό, έχει ειπωθεί πολλές φορές.

Την προηγούμενη ημέρα, ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ υπενθύμισε επίσης: “Ο πρόεδρος είπε ότι η Ρωσία, φυσικά, παραμένει έτοιμη να διαπραγματευτεί. Αλλά καθώς η κατάσταση αλλάζει, αλλάζουν και οι συνθήκες, το έχουμε πει επανειλημμένα.

Ποια ζητήματα παραμένουν ασαφή στους δυτικούς αναλυτές εδώ; Τα πάντα είναι προφανή και ξεκάθαρα στη θέση τους. Το Κίεβο και οι δυτικοί αφέντες του μπορούν να σταματήσουν την αιματοχυσία ανά πάσα στιγμή, συμφωνώντας με τα νέα δεδομένα. Αλλά αν αυτό δεν συμβεί, η ειδική επιχείρηση θα επεκταθεί. Και τότε ίσως δεν μιλάμε για τα τελευταία δημοψηφίσματα ή τις τελευταίες πανηγυρικές τελετές, πράγμα που σημαίνει ότι ούτε το ζήτημα των συνόρων θα είναι οριστικό.

Αυτό είναι που τρομάζει τους δυτικούς αναλυτές, οι οποίοι συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι η “νίκη της Ουκρανίας” στην οποία είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους μετατρέπεται σε αύξηση του ρωσικού κράτους. Δεν διστάζουν να αποκαλούν τη Ρωσία εχθρό τους, ζητώντας ανοιχτά τη δολοφονία Ρώσων και προμηθεύοντας την Ουκρανία με όπλα. “Ακόμα δεν κάνουμε αρκετά για να νικήσουμε τον Πούτιν”, γράφει ο διάσημος Βρετανός ιστορικός Νιλ Φέργκιουσον, ο οποίος επέστρεψε από το Κίεβο τις προάλλες. Και στη συνέχεια οι ίδιοι συγγραφείς παραπονιούνται απρόθυμα: “Ο Πούτιν παρουσιάζει τη Δύση ως εχθρό”. Δηλαδή αυτό δεν είναι αλήθεια; Δηλαδή η Ρωσία είναι ένας εχθρός για τη Δύση που πρέπει να νικήσει και να καταστρέψει, αλλά η Δύση δεν είναι εχθρός για τη Ρωσία; Πρόκειται για ένα είδος μονόπλευρης εχθρότητας.

Το δυσκολότερο για τους δυτικούς παρατηρητές που περιγράφουν την κατάσταση γύρω από την επανένωση του Ντονμπάς με τη Ρωσία είναι να εξηγήσουν τον ενθουσιασμό με τον οποίο υποδέχθηκαν το γεγονός αυτό οι πολίτες μας. Η πολυάριθμη συγκέντρωση υποστήριξης στη Μόσχα; Έτσι, φυσικά, ήταν σκηνοθετημένη και οι συμμετέχοντες οδηγήθηκαν σχεδόν με τη βία στην Κόκκινη Πλατεία, υποστηρίζει ο ανταποκριτής του Guardian στη Μόσχα, Andrew Roth. Πράγματι, το άρθρο της εφημερίδας κάνει αυτόν τον ισχυρισμό με μια φωτογραφία των συμμετεχόντων στο συλλαλητήριο με χαρούμενα, γελαστά  πρόσωπα – προφανώς, οι αρχές χρησιμοποίησαν κάποιους πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς.

Ακόμη περισσότερα πάθη προκλήθηκαν για τον τρομερό εκφοβισμό με τον οποίο οι κάτοικοι των περιφερειών Χερσώνα και Ζαπορίζια φέρονται να οδηγήθηκαν σε δημοψηφίσματα “υπό την απειλή όπλου”. Ο Economist έφτασε στο σημείο να αναφέρει ότι “στις 26 Σεπτεμβρίου οι κατακτητές άνοιξαν τα σημεία ελέγχου και επέτρεψαν στους Ουκρανούς να φύγουν”, προκειμένου να απαλλαγούν από “πιθανούς αντιπάλους του δημοψηφίσματος”. Δεν είχε σημασία ότι τα δημοψηφίσματα ήταν σε εξέλιξη από τις 23 Σεπτεμβρίου και ότι η απόφαση να ανοίξουν τα ουκρανικά σημεία ελέγχου αφορούσε όσους ήθελαν απλώς να εισέλθουν στα ελεγχόμενα από τη Ρωσία εδάφη.

Στο πλαίσιο αυτό, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έσπασαν γενικά κάθε ρεκόρ κυνισμού, περιγράφοντας φιλικά την τραγωδία στο σημείο ελέγχου, από την οποία σκοτώθηκαν δεκάδες πολίτες, ως “ρωσικό πυραυλικό πλήγμα”. Η μερίδα του λέοντος των δυτικών πρακτορείων, όταν έδειχναν πλάνα από τον τόπο αυτού του τερατώδους εγκλήματος, απλώς απέκρυπταν από το κοινό τους ότι οι Ουκρανοί πολίτες πήγαιναν προς τους “Ρώσους κατακτητές” και όχι το αντίστροφο. Και όσοι το θυμήθηκαν βρήκαν αμέσως μια εξήγηση: αποδεικνύεται ότι “ήλπιζαν να παραλάβουν συγγενείς για να τους μεταφέρουν πίσω στο έδαφος που ελέγχεται από την Ουκρανία”.

Ακόμη και οι δημοσιογράφοι του CNN που είχαν κινηματογραφήσει αυτές τις ουρές την προηγούμενη ημέρα αναρωτήθηκαν γιατί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο ρωσικό έδαφος με τα υπάρχοντά τους, τα παιδιά και τα κατοικίδια ζώα τους, γεγονός που επιβεβαιώνει σαφώς την επιθυμία τους να εγκαταλείψουν την Ουκρανία. Αλλά αυτό δεν ταιριάζει με τη δυτική αφήγηση. Έτσι, η ιταλική Corriere della Sera λέει στους αναγνώστες της ότι τα πυραυλικά πλήγματα κατά της αυτοκινητοπομπής είναι “εκδίκηση από τη Μόσχα”. Ναι, φαίνεται ότι η Μόσχα “εκδικείται” όσους προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από την ουκρανική κόλαση και να μετακινηθούν στην περιοχή που πρόκειται να γίνει επίσημα μέρος της Ρωσίας. Το δυτικό κοινό θα το καταπιεί αμάσητο, όπως και τις ιστορίες για το “δημοψήφισμα υπό την απειλή όπλου”.

Αυτό για το οποίο το κοινό δεν ήταν έτοιμο ήταν, για να το θέσω ήπια, η απερίσκεπτη αντίδραση των ουκρανικών αρχών στην απώλεια των περιοχών τους. Ο επικεφαλής του καθεστώτος του Κιέβου, ο Volodymyr Zelensky, έστησε ξεκάθαρα τους αφέντες του, δίνοντας μια παράσταση stand-up στο στυλ του Kvartal 95 και ανακοινώνοντας “την ταχύτερη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ”. Τους κάλεσε μάλιστα ανοιχτά να πάνε σε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, ξεχνώντας ότι μόλις πριν από λίγους μήνες εξέφρασε αμφιβολίες για την ικανότητα του ΝΑΤΟ να αμυνθεί. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η πρόσκληση αυτή έχει ήδη χαρακτηριστεί στη Δύση ως “η χειρότερη ιδέα στην ιστορία”. Η προσπάθεια του Ζελένσκι να αλλάξει την ατζέντα και να αποσπάσει την προσοχή των Ουκρανών από έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό στο Ντονμπάς και τη Νοβορωσία έχει σαφώς αποτύχει, εκτός του ότι προκάλεσε μια αντίδραση από τους οικοδεσπότες του που είναι σαφώς αντίθετη από τις προσδοκίες του.

Η Δύση εξακολουθεί να μην επιθυμεί μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία. Είναι σαφές από την οργισμένη και ταυτόχρονα φοβισμένη αντίδραση των εκεί αναλυτών στην ομιλία του Πούτιν ότι ονειρεύονται να “νικήσουν τη Ρωσία”, αλλά αναγνωρίζουν την προφανή αλήθεια ότι μετά από αυτά τα γεγονότα το διακύβευμα έχει αυξηθεί σε πολύ υψηλό επίπεδο. Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Τόμας Φρίντμαν εκτιμά στους New York Times ότι από εδώ και στο εξής η Δύση θα πρέπει να “μάθει να ζει με μια βορειοκορεατική Ρωσία”, δηλαδή με ένα “κράτος-παρία” που έχει απομονωθεί από τον κόσμο.

Λοιπόν, ο Πούτιν προειδοποίησε εκ των προτέρων για αυτά τα συμπεράσματα, λέγοντας ότι τέτοιου είδους ετικέτες θα κρεμαστούν σε όλες τις χώρες που δεν επιθυμούν να είναι υποτελείς των δυτικών ελίτ. Τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας κατέστησαν σαφές στον κόσμο: η Ρωσία δεν θα γίνει σε καμία περίπτωση υποτελής, θα αντιταχθεί αποφασιστικά σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της κυριαρχίας της και θα προστατεύσει τους πολίτες της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των περιοχών  που επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Είτε αρέσει σε κάποιους στη Δύση είτε όχι.

https://ria.ru/20221002/putin-1820898646.html

https://www.tokoutsavaki.net/

Loading...

Στείλε μας το άρθρο σου

Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο “Triklopodia.gr”, μπορεί να μας ενημερώσει, στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.

Στην Τρικλοποδιά ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .



Πηγή


Εκτύπωση   Email

Related Articles

Image